این مجموعه توانسته است که نیازهای جمعیتی مدرن را از بیمه گرفته تا فناوریهای نوین، تأمین کند. در حال حاضر، «پینگآن» یکی از بیست شرکت بزرگ جهان است که ۲۲۷ میلیون مشتری و حدود ۶۴۷ میلیون کاربر اینترنتی دارد.
پینگآن اینشورنس؛ بستر تاریخی ایجاد یک گروه مالی
تاریخ «پینگآن» ارتباط نزدیکی با تغییرات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی چین در دهههای گذشته دارد. در پایان دهه ۱۹۷۰، چین مدل اقتصادی متمرکز مبتنی بر مارکسیسم-لنینیسم را که از ۱۹۴۹ در پیش گرفته بود، رها کرد و به سوی بازاری آزاد تحت نظارت حزب کمونیست این کشور به حرکت درآمد. در ۱۹۷۸، جنبش مترقی حزب کمونیست به رهبری «دنگ شیائوپینگ» برنامه «اصلاحات و آزادسازی» چین را به اجرا گذاشت. سپس این کشور سیاست مدرنسازی تدریجی خود را آغاز کرد و دوره «سوسیالیسم بازار» در پی آمد که به آن «سرمایهداری به شیوه چینی» نیز میگویند. سیاست آزادسازی چین که از ابتدای دهه ۱۹۸۰ آغاز شده، حامی چند روند مهم است:
حضور و استقرار شرکتهای بزرگ خارجی در چین
ورود سرمایه خارجی به چین
رونق صنعتی
رشد تولید ناخالص داخلی به بیش از ۱۰درصد بهطور متوسط در سال.
در همین بستر آزادسازی، اصلاحات و شکوفایی اقتصادی بود که شرکت بیمه «پینگآن» در دهکده ماهیگیری کوچکی به نام «شکو» در جنوب شهر «شنژن» متولد شد، منطقهای که چند سال بعد «سیلیکون ولی چین» لقب گرفت.
پیتر ما مینگژه؛ رئیس و بنیانگذار گروه «پینگآن»
«پیتر ما» که در سال ۱۹۵۵ به دنیا آمده، از دانشگاه حقوق و اقتصاد ژونگنان مدرک دکترای مالی دارد. او قبل از تأسیس «پینگآن»، معاون مدیر بخش بازرگانان چینی شرکت بیمه اجتماعی منطقه صنعتی شکو را بر عهده داشت.
پیتر ما در جریان تأسیس، مدیریت و توسعه شرکت خود بهطور کامل مشارکت داشته و سمتهای رئیس، مدیر و مدیرعامل این شرکت را بهتوالی عهدهدار بوده است. در ژوئن ۲۰۲۰، «پیتر ما» تصمیم گرفت از سمت مدیرعاملی «پینگآن» کنار برود و صرفاً ریاست هیئتمدیره این شرکت را حفظ کند.
تولد یک الگو
ایده تأسیس یک شرکت بیمه خصوصی به سال ۱۹۸۶ برمیگردد، یعنی زمانی که «پیتر ما» طرح خود را به «یوان گنگ»، شهردار «شنژن» و مؤسس منطقه صنعتی «شکو»، ارائه داد. در همان سال، او برای دریافت مجوز یک شرکت صددرصد خصوصی اقدام کرد.
دو سال بعد، در ۲۷ مه ۱۹۸۸، «پینگآن» رسماً و با سرمایه اولیه ۴۲ میلیون یوان (معادل ۶ میلیون دلار) آغاز به کار کرد که ۵۱درصد از سهام آن به «شرکت بیمه اجتماعی شکو» و ۴۹درصد باقی به «بانک بازرگانان چین شنژن» تعلق داشت. از نظر ریشهشناسی نیز نام این شرکت بهمعنای آرامش و امنیت است.
امپراتوری گستردهای که امروز میشناسیم، که مرتفعترین آسمانخراش شنژن را نیز اشغال کرده است، فعالیت خود را در دفتری ۲۰۰ متر مربعی آغاز کرد که کارکنانش روزها در آن کار میکردند و شبشان را هم در همان جا میگذراندند.
شروعی سخت؛ ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹
در هنگام چرخش اقتصادی ناگهانی در پایان دهه ۱۹۷۰، شرکت دولتی «بیمه مردمی چین» یا بهاختصار «PICC» که بازیگر انحصاری بازار بیمه چین بود، محصولاتی محدود داشت و دیگر پاسخگوی نیازهای تازه شرکتهای چینی و غیرچینی نبود. در نتیجه، شرکتهای تازهتأسیس در شهرک صنعتی جدید منطقه «شکو» از پوشش بیمهای کافی برای محافظت از کالاها و کارکنانشان نداشتند. به همین دلیل، در هنگام بروز حادثه، هزینه آسیبهای واردشده به اموال و صدمههای جسمانی را خود شرکت یا کارکنان آن متحمل میشدند.
«پیتر ما» بهمنظور رفع این نیاز مبرم به پوشش بیمه، از فرصت استفاده کرد و یک شرکت بیمه خصوصی راه انداخت. قرار بود شرکت جدید راهحلها و پوششهای بیمهای پیشرفتهتری در اختیار شرکتهای داخلی و خارجی بگذارد و محصولاتی به آنها ارائه بدهد که بهتر از محصولات «PICC» باشد. اما ورود یک شرکت خصوصی به اقتصادی دولتی و متمرکز بههیچوجه آسان نبود. از آنجایی که در اواخر دهه ۱۹۸۰، مفهوم بیمه خصوصی و سرمایهگذاری هنوز بهخوبی جا نیفتاده بود، شرکت جدید «پیتر ما» خیلی زود با بیمیلی مشتریان و مناقشه بر سر محصولاتش مواجه شد. در زمان تأسیس، گردش مالی این شرکت ۵ میلیون یوان (معادل ۱٫۳ میلیون دلار) هدفگذاری شده بود که یکهزارم حق بیمهای بود که «PICC» در آن زمان کسب میکرد. «پینگآن» در چنین بستری کار خود را آغاز کرد.
با این حال، رویکرد مستقیم نسبت به مشتریان به شرکت اجازه داد تا بهتدریج فعالیتهای خود را گسترش بدهد و از شهر «شنژن» فراتر ببرد. بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲، تعداد سهامداران از دو به پنج رسید. در این مدت، «شرکت کشتیرانی اقیانوس چین»، «دفتر مالی شنژن» و گروهی از کارکنان «پینگآن» به دو سهامدار قبلی اضافه شدند. در پی این تزریق سرمایه جدید، کسبوکار «پینگآن» وارد مرحله توسعه سریع شد.
نام این شرکت را که کسبوکارش در پی احیای اقتصادی چین و تحرکات رهبران آن رونق گرفته بود، در سال ۱۹۹۲، به «پینگآن چین» تغییر دادند. در آن سال، با وجو اینکه «پینگآن» یک شرکت خصوصی بود، «شورای دولتی جمهوری خلق چین» این شرکت را یک شرکت بیمه ملی نامید.
سالهای دشوار؛ 1990 تا 1999
در اوایل دهه ۱۹۹۰، بازار بیمه چین چهار شرکت عمده بیمه غیرزندگی، یعنی «چاینا پاسیفیک»، «پیآیسیسی»، «پینگآن» و «یان ان»، و یک شرکت بیمه زندگی، یعنی «امریکن اینترنشنال اشورنس»، داشت. در سال ۱۹۹۲، «امریکن اینترنشال اشورنس» که در ابتدا یکی از زیرشاخههای «امریکن اینترنشال گروپ» بود، مجوز تأسیس یک شرکت بیمه عمر و سلامت در شانگهای دریافت کرد. «امریکن اینترنشنال اشورنس» اولین و تنها شرکت بیمهای بود که در بازار چین به کسبوکار بیمه زندگی مشغول بود.
«پینگآن» که یک شرکت بیمه غیرزندگی و متخصص در خسارتهای اموال و بیمه بدنه کشتی بود، بهسرعت وارد بازار بیمه زندگی شد و پتانسیلهای فوقالعادهای برای رشد در این بازار از خود نشان داد. در دهه ۱۹۹۰، چین بستر مناسبی برای کسبوکار بیمه زندگی به شمار میآمد، زیرا:
جمعیتی بسیار زیاد داشت که میانگین سنی آن رو به افزایش بود
استانداردهای زندگی مردم آن بهسرعت در حال بهبود بود
ضریب نفوذ بیمه زندگی بسیار پایینی داشت
حمایتهای اجتماعی به هزینه دولت (هزینههای بهداشت و حقوق بازنشستگی) بهتدریج رو به کاهش بود
مردم آن پسانداز شایان توجی داشت که عمدتاً در سپردههای بانکی سرمایهگذاری شده بود.
«پیتر ما» برای آشنایی با کسبوکار بیمه زندگی که در ابتدا فعالیتی در آن نداشت، به مشارکت با «امریکن اینترنشنال اشورنس» و بیمهگران ژاپنی و هنگکنگی رو آورد، ولی همه تلاشهایش برای ایجاد روابط نزدیک با این بیمهگران به شکست انجامید. استراتژی «پیتر ما» در سال ۱۹۹۳، یعنی زمانی که «پینگآن» همکاری با یک شرکت بیمه عمر تایوانی به نام «گوهوا لایف اینشورنس» را آغاز کرد، با موفقیت همراه شد. سرانجام در سال ۱۹۹۴، نخستین بیمهنامه زندگی شرکت «پینگآن» به ارزش ۱۶۰ هزار یوان (معادل ۱۸ هزار و ۹۰۰ دلار) صادر شد. در آن زمان، بازار بیمه زندگی چین با مشکلی فرهنگی مواجه بود؛ در فرهنگ چین، اشاره به مرگ پسندیده نبود. به همین دلیل، بیمهگرانی که در این زمین فعالیت میکردند در توسعه سبد محصولات خود با دشواری مواجه بودند.
برای غلبه بر مشکلات فرهنگی پیرامون موضوع مرگ، طیف جدیدی از محصولات بیمهای طراحی شد. این محصولات بیشتر از اینکه بر مرگ متمرکز باشند، روی مفهوم پسانداز تمرکز دارند. علاوه بر محصولات پسانداز و زندگی، «پینگآن» خدمات مالی، مدیریت ثروت و بانکداری را نیز در دایره توجه خود دارد. بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴، فعالیتهای «پینگآن» به چهارده شهر ساحلی دیگر و پنج منطقه ویژه اقتصادی گسرش یافت و به این ترتیب، توسعه این شرکت شتاب بیشتری گرفت.
«پینگآن» برای حمایت از رشد قدرتمند خود، علاوه بر سرمایه و استعداد، به بهترین روشها و فرایندهای جهانی نیز احتیاج داشت و از طریق سرمایهگذاران غربی، چنین فرایندهایی را پیگیری میکرد. در ۱۹۹۴، دو غول مالی آمریکایی، یعنی «مورگان استنلی» و «گلدمن ساکس»، ۵۰ میلیون دلار در «پینگآن» سرمایهگذاری کردند و هرکدام ۵درصد از سهام این شرکت را صاحب شدند. به این ترتیب، «پینگآن» به نخستین شرکت بیمه چینی تبدیل شد که سهامدار خارجی داشت. «پینگآن» بلافاصله از بهترین شیوههای مدیریت شرکتی، سرمایهگذاری و حاکمیت شرکتی بینالمللی که از طریق شرکای خارجی در دسترس قرار گرفته بود، بهرهمند شد. این دانش و تجربه در شکلگیری موفقیتهای آتی شرکت ضروری بود.
در اکتبر ۱۹۹۵، «پینگآن» با تأسیس زیرشاخهای به نام «پینگآن سکیوریتیز» که تخصصش اوراق بهادار و مدیریت ثروت بود، نخستین گام بلند خود در بخش مالی را برداشت. در دسامبر ۱۹۹۶، «پیتر ما» از «مکینزی» کمک گرفت تا شرکت و ساختار عملیاتی آن را مدرن کند. به این ترتیب، ساختار مدیریتی جدید و متمرکزی طراحی شد با این هدف که عملکرد شرکت بهبود یابد و امکان توسعه سریع کسبوکار در بخشهای زندگی و غیرزندگی فراهم بیاید. در همان سال، گروه «پینگآن» مجموعهای به نام «ICBC Pearl River Delta Financial Trust Joint Company» را تصاحب کرد و نامش را به «پینگآن تراست اند اینوست کمپانی» تغییر داد و سرمایه آن را از ۵۰ میلیون یوان (۶ میلیون دلار) به ۱۵۰ میلیون یوان (۱۸ میلیون دلار) رساند.
در انتهای سال ۱۹۹۷، بخش بیمه زندگی به مهمترین بخش عملیاتی شرکت «پینگآن» تبدیل شد. در سال ۱۹۹۹، تعداد فروشندگان بیمهنامههای زندگی به ۱۲۰ هزار نفر رسید که در هزار شعبه مختلف فعالیت میکردند. در آن سال، مجموع حق بیمه عمری که «پینگآن» دریافت میکرد به ۶۰۰ میلیون دلار رسید. در همان سال و به لطف قرارداد همکاری با شرکت «امریکن اینشورر پرودنشال»، شرکت «پینگآن» محصولاتی مرتبط با سرمایهگذاری را به بازار معرفی کرد. این ابتکار که در نوع خود در بازار چین بیسابقه بود، شرکت را متحول کرد و طی پنج سال، درآمد این بخش بهاندازه ۹۰درصد از مجموع حق بیمه زندگی رسید.
در پایان دهه ۱۹۹۰، «پینگآن» توانست فعالیتهای تجاری خود را به انبوهی از فعالیتهای غیربیمهای توسعه بدهد. طی دهه بعدی نیز استراتژی تنوعبخشی «پینگآن» به تدریج تثبیت شد.
رشد پایدار؛ ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹
در سال ۲۰۰۰ و پس از دوازده سال فعالیت، «پینگآن» به یکی از سودآورترین شرکتهای بیمه در چین تبدیل شد. جدول زیر رشد خیرهکننده شرکت را از ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۰ نشان میدهد.
در سال ۲۰۰۱، «پینگآن» به پیشگام بیمه بانکی در چین تبدیل شد، آن هم در شرایطی که فقط سه سال از ورود این شرکت به این بخش میگذشت. در ۲۰۰۲، بهمنظور تقویت فعالیتهای مالی خود، «پینگآن» با «اچاسبیسی»، یکی از بزرگترین گروههای بانکی مستقر در لندن، قرارداد همکاری استراتژیک و مشارکت فنی امضا کرد. این بانک چندملیتی در سال ۲۰۰۲، ۱۰درصد از سهام «پینگآن» را خرید و پس از «مورگان استنلی» و «گلدمن ساکس»، به سومین سرمایهگذار بزرگ خارجی تبدیل شد که در «پینگآن» سرمایهگذاری میکرد. با این جذب سرمایه، دارایی خالص این غول چینی به ۱۲۰ میلیارد یوان (معادل ۱۴٫۵ میلیارد دلار) رسید. سه سال بعد، «اچاسبیسی» سهام خود در شرکت بیمه چینی را دو برابر کرد. «اچاسبیسی» با خرید کل سهام «گلدمن ساکس» و «مورگان استنلی» در «پینگآن»، به مبلغ ۱٫۱ میلیارد دلار، ۱۹٫۹درصد از سهام این شرکت را در اختیار گرفت.
در فوریه ۲۰۰۳، پانزده سال پس از آغاز فعالیت «پینگآن»، این شرکت تغییر ساختار داد و به هلدینگی متشکل از چند پلتفرم مالی تبدیل شد. در همان سال، گروه مالی «پینگآن» مجوز توسعه فعالیتهای بانکی را هم دریافت کرد. در دسامبر ۲۰۰۳، بانک فوجیان را خرید و نامش را به «بانک پینگآن» تغییر داد و با این معامله، فعالیتهای بانکی «پینگآن» آغاز شد.
در ۲۰۰۴، این گروه بهمنظور تقویت هرچه بیشتر سرمایه خود، در بورس اوراق بهادار هنگکنگ فهرست شد و با این حرکت توانست سرمایهای معادل ۱٫۸ میلیارد دلار جذب کند. در ۲۰۰۷، «پینگآن» در بورس اوراق بهادار شانگهای نیز فهرست شد که مهمترین ورود یک شرکت بیمه به بورس در جهان به شمار میآید. در همان دوره، این غول چینی «بانک تجاری شنژن» را نیز تصاحب و با «بانک پینگآن» ادغام کرد و بانک جدیدی به وجود آورد که «شنژن پینگآن» نامیده میشود. علاوه بر این، «پینگآن» با خرید ۴٫۲درصد از سهام بانک بلژیکی «فورتیس»، گسترش خود در خارج از چین را نیز آغاز کرد.
ظهور فناوریهای جدید؛ ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۱
در دهه ۲۰۱۰ و پس از آن، شاهد گروه «پینگآن» ظهور فعالیتهای دیجیتال را تجربه کرد. از این دوره به بعد، تمرکز بخش توسعه این هلدینگ بر نوآوریهای دیجیتال متمرکز شد و شرکتهایی در حوزههای فناوریهای مالی و سلامت، از جمله «لوفاکس هلدینگ»، «وانکانکت»، «پینگآن گود داکتر» و «پینگآن هلثکانکت»، دایر کرد.
در سال ۲۰۱۱، بخشی از سهام بانک توسعه شنژن را در اختیار گرفت و سهامدار عمده آن شد. سپس این بانک را هم در «بانک پینگآن» ادغام کرد و مالک یک گروه بانکی بزرگ شد که در سراسر کشور چین حضور دارد. در سال ۲۰۱۲، «هلدینگ لوفاکس» تأسیس شد که پلتفرم فناوری پیشرفتهای است که خدمات مالی شخصی ارائه میدهد. در ۵ دسامبر همان سال، «اچاسبیسی» ۱۵٫۶درصد از سهام خود در «پینگآن» را در برابر ۹٫۴ میلیارد دلار به شرکتی تایلندی به نام «سیپی گروپ» واگذار کرد.
در سال ۲۰۱۳، این گروه ساختمان «لویدز» را، آسمانخراشی که میزبان دفتر مرکزی «لویدز لندن» است، به مبلغ ۲۶۰ میلیون پوند خریداری کرد. در سال ۲۰۱۴، شاهد تأسیس «پینگآن گود داکتر» بودیم که پلتفرمی برای مراقبتهای بهداشتی است.
در سال ۲۰۱۶، مجموع حق بیمههای زندگی «پینگآن» برای نخستین بار از مرز ۳۰۰ میلیارد یوان (معادل ۴۳ میلیارد دلار) گذشت.
در سال ۲۰۱۷، ارزش بازار «پینگآن» به بیش از یک تریلیون یوان (۱۵۴ میلیارد دلار) رسید. عملکرد مالی مطلوب «پینگآن» به این شرکت اجازه داد تا در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۷، ۵٫۰۱درصد از سهام «اچاسبیسی» را به مبلغ ۹٫۹۲ میلیارد دلار بخرد.
در سال ۲۰۱۸، پروژه «حمایت از جوامع روستایی پینگآن» بهعنوان پاسخی به فراخوان دولت برای مبارزه با فقر و تشویق مشارکت اجتماعی، به اجرا درآمد. این برنامه که به مناسبت سیامین سالگرد فعالیت این غول چینی افتتاح شد، در نُه استان و منطقه خودمختار چین در حال اجرا است. با اجرای این طرح، گروه «پینگآن» تعهد خود به حمایت از توسعه مراقبتهای بهداشتی و آموزش در مناطق روستایی و دورافتاده را به نمایش گذاشته است.
در سال ۲۰۱۸، «پینگآن گود داکتر» در بازار اوراق بهادار هنگکنگ فهرست شد. در آن زمان، این شرکت با بیش از ۱۹۰ میلیون کاربر، هزار متخصص مراقبتهای بهداشتی و شبکهای از ۳ هزار و ۱۰۰ بیمارستان، بزرگترین پلتفرم آنلاین مراقبتهای بهداشتی در چین به حساب میآمد.
در ژوئن ۲۰۱۹، «پینگآن کانکت بنک» که یکی از شرکتهای تابعه «وانکانکت فایننشال تکنالجی» به شمار میآید، پس از دریافت مجوز از سوی مرجع پولی هنگکنگ، فعالیت خود را رسماً آغاز کرد. این بانک مشغول ایجاد اکوسیستمی مجازی است که میتواند خدمات بانکی را بهواسطه نوآوریهای دیجیتال به مشتریان عرضه کند.
در دسامبر ۲۰۱۹، «وانکانکت فایننشال تکنالجی» در بورس اوراق بهادار نیویورک فهرست شد و به اولین شرکت تابعه «پینگآن» تبدیل شد که سهام آن وارد بورس آمریکا میشود. در اکتبر ۲۰۲۰ نیز «هلدینگ لوفاکس» که یکی از پلتفرمهای پیشرو مدیریت ثروت در چین است، در بورس نیویورک فهرست شد.
در سال ۲۰۲۱، دارایی خالص گروه «پینگآن» از مرز ۱۰ تریلیون یوان (۱ هزار و ۵۶۹ میلیارد دلار) عبور کرد.
پینگآن اینشورنس گروپ در ۲۰۲۲
در سال ۲۰۲۲، مجله «اینشورنس اشیا نیوز» جایزه «بهترین طرح مسئولیت اجتماعی شرکت» سال را به بخش بیمه خسارت و اموال «پینگآن» اعطا کرد. در همین سال، بانک «پینگآن» بهعنوان بهترین بانک چین در زمینه ارائه راهحلهای دیجیتال معرفی شد.
اولین نفری باشید که برای "داستان تولد یک غول چینی" نظر ثبت میکند.
ارسال دیدگاه